பண்டிகை உணவிலும் இப்படியா? பொங்கல் முதல் எள்ளுருண்டை வரை… முன்னோர் வகுத்த உணவு ரகசியம்!

<p style="text-align: justify;">தஞ்சாவூர்: தமிழர்களின் பாரம்பரிய வாழ்க்கை முறையை உற்று நோக்கினால், உணவு என்பது வெறும் பசியை போக்குவதற்கான ஒன்றாக மட்டும் இருந்ததில்லை. பருவநிலை மாற்றம், உடலின் தேவைகள், விவசாயத்தின் சுழற்சி, கிடைக்கும் தானியங்கள், காய்கறிகள், எண்ணெய் வித்துகள் என இயற்கையோடு இணைந்தே உணவுப் பழக்கங்கள் அமைந்திருந்தன.</p> <p style="text-align: justify;">குறிப்பாக ஒவ்வொரு பண்டிகைக்கும் குறிப்பிட்ட உணவு தயாரிக்கும் வழக்கம் இருந்தது. இன்று அது கலாசார அடையாளமாக பார்க்கப்பட்டாலும், அதன் பின்னணியில் உடலுக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்துகளை சரியான காலத்தில் வழங்கும் நுட்பமான அறிவும் இருந்திருக்கலாம் என்பதே கவனிக்கத்தக்கது.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>பொங்கலும்&hellip; அறுவடையின் உணவு அறிவியலும்!</strong></p> <p style="text-align: justify;">தைப்பொங்கல் என்பது தமிழர்களின் வேளாண் வாழ்வியலோடு நேரடியாக இணைந்த பண்டிகை. புதிய அரிசி, பால், வெல்லம், பருப்பு, நெய் போன்ற பொருட்களைப் பயன்படுத்தி பொங்கல் தயாரிக்கும் பாரம்பரியம், அறுவடை காலத்தில் கிடைக்கும் உள்ளூர் விளைபொருட்களை உணவில் இணைத்துக் கொண்ட முறையாகும்.</p> <p style="text-align: justify;">அரிசி உடலுக்கு தேவையான கார்போஹைட்ரேட்டுகளை வழங்குகிறது. பாசிப்பருப்பு அல்லது பிற பருப்பு வகைகள் தாவர அடிப்படையிலான புரதத்தையும் சில கனிமச்சத்துகளையும் வழங்குகின்றன. வெல்லம் சிறிய அளவில் இரும்பு உள்ளிட்ட கனிமங்களை வழங்கினாலும், அது முதன்மையாக சர்க்கரை என்பதால் அளவோடு உட்கொள்வதே சிறந்தது. நெய் மற்றும் பால் உணவின் ஆற்றல் மற்றும் கொழுப்பு உள்ளடக்கத்தை அதிகரிக்கின்றன. இதனால் பொங்கல் உணவு, விவசாயக் குடும்பங்களின் உழைப்புக்குப் பின்னர் கிடைத்த புதிய விளைபொருட்களை ஒரே உணவில் இணைக்கும் பாரம்பரிய முறையாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>மார்கழி, தை மாதத்தின் குளிருக்கு எள்ளும் வெல்லமும்!</strong></p> <p style="text-align: justify;">எள்ளுருண்டை போன்ற உணவுகள் குறிப்பிட்ட காலங்களில் முக்கியத்துவம் பெற்றதற்கும் இயற்கையான காரணங்கள் உள்ளன. எள் கொழுப்பு, புரதம் மற்றும் சில கனிமச்சத்துகளை வழங்கும் எண்ணெய் விதையாகும். அதில் குறிப்பாக கால்சியம், மெக்னீசியம் போன்ற கனிமங்கள் காணப்படுகின்றன.</p> <p style="text-align: justify;">வெல்லத்துடன் எள்ளை சேர்த்து உருண்டையாக தயாரிப்பது நீண்ட நேரம் சேமிக்கக்கூடிய, அதிக ஆற்றல் கொண்ட சிற்றுண்டியாகவும் அமைந்தது. குளிரான காலத்தில் உடலுக்கு அதிக ஆற்றல் தேவைப்படும் சூழலில், எள் போன்ற கொழுப்பு நிறைந்த விதைகளை உணவில் சேர்ப்பது பாரம்பரிய உணவுமுறையின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருக்கலாம்.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>கொழுக்கட்டை&hellip; சிறிய வடிவில் பெரிய ஊட்டச்சத்து!</strong></p> <p style="text-align: justify;">விநாயகர் சதுர்த்தி போன்ற பண்டிகைகளில் முக்கிய இடம் பெறும் கொழுக்கட்டை, அரிசி மாவு, தேங்காய், வெல்லம் போன்ற உள்ளூர் பொருட்களைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படுகிறது. அரிசி மாவு ஆற்றலை வழங்குகிறது. தேங்காய் கொழுப்பு மற்றும் நார்ச்சத்து உள்ளிட்ட ஊட்டச்சத்துகளை வழங்குகிறது. வெல்லம் இனிப்பையும் ஆற்றலையும் வழங்குகிறது.</p> <p style="text-align: justify;">கொழுக்கட்டையின் மற்றொரு சிறப்பு அதன் தயாரிப்பு முறை. பொதுவாக ஆவியில் வேகவைக்கப்படுவதால் எண்ணெயில் பொரித்த உணவுகளுடன் ஒப்பிடும்போது வேறுபட்ட சமையல் முறையை இது வழங்குகிறது. அதனால் பண்டிகை உணவு என்ற பெயரில் தயாரிக்கப்படும் ஒவ்வொரு உணவும் ஒரே மாதிரியான சமையல் முறையைப் பின்பற்றவில்லை என்பதையும் கவனிக்க முடிகிறது.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>கூழ்&hellip; ஏழைகளின் உணவு அல்ல, உடலுக்கு ஏற்ற பாரம்பரிய உணவு!</strong></p> <p style="text-align: justify;">கூழ் என்பது தமிழர் உணவுப் பண்பாட்டில் முக்கியமான இடம் பெற்ற உணவு. கேழ்வரகு, கம்பு, சோளம் போன்ற சிறுதானியங்களைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் கூழ், கிராமப்புறங்களில் நீண்ட காலமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. சிறுதானியங்களில் நார்ச்சத்து அதிகமாக இருப்பதோடு, பல்வேறு கனிமச்சத்துகளும் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக கேழ்வரகில் கால்சியம் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் உள்ளது. கம்பு போன்ற தானியங்களிலும் நார்ச்சத்து மற்றும் பல ஊட்டச்சத்துகள் உள்ளன.</p> <p style="text-align: justify;">கூழ் தயாரிக்கும் முறையில் புளித்தல் இடம்பெறும் போது, நுண்ணுயிர்களின் செயல்பாடு உணவின் தன்மையை மாற்றுகிறது. பாரம்பரிய புளிப்பு உணவுகள் குடல் நுண்ணுயிர் சூழலுடன் தொடர்புடையதாக இருப்பதால், கூழ் போன்ற உணவுகள் வெறும் வயிற்றை நிரப்புவதற்கான உணவாக மட்டுமே பார்க்கப்படக் கூடாது.</p> <p style="text-align: justify;">மேலும், கூழில் தண்ணீர் அதிகமாக இருப்பதால் வெப்பமான காலநிலையில் உடலுக்கு திரவத்தை வழங்கும் உணவாகவும் அது செயல்படுகிறது. விவசாயப் பணிகளில் நீண்ட நேரம் ஈடுபடும் மக்களுக்கு எளிதில் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடிய ஆற்றல் மற்றும் திரவ உணவாக கூழ் இருந்தது.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>பருவத்துக்கு ஏற்ற உணவு&hellip; இதுதான் முன்னோரின் நுட்பம்!</strong></p> <p style="text-align: justify;">பண்டிகை உணவுகளில் கவனிக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான அம்சம், அவை உள்ளூர் விளைபொருட்களுடன் இணைந்திருந்ததுதான். ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் விவசாயிகள் விளைவித்த தானியங்கள், எண்ணெய் வித்துகள், காய்கறிகள் மற்றும் பழங்கள் அக்கால உணவுகளில் இடம்பெற்றன.</p> <p style="text-align: justify;">இது இன்றைய மொழியில் கூறினால், &ldquo;உள்ளூரில் கிடைக்கும் பருவ உணவை உட்கொள்வது&rdquo; என்ற கருத்துடன் ஒத்துப்போகிறது. உணவு நீண்ட தூரம் கொண்டு வரப்பட வேண்டிய அவசியம் குறைந்தது. உள்ளூர் வேளாண் பொருட்களுக்கு சந்தையும் கிடைத்தது. உணவு, விவசாயம், பொருளாதாரம், பண்டிகை ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்திருந்தன.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>பண்டிகை உணவு என்பது சமூக அறிவியலும் கூட!</strong></p> <p style="text-align: justify;">ஒரு குடும்பத்தில் பண்டிகை நாளில் பலவகை உணவுகள் தயாரிப்பது, குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரையும் ஒரே இடத்தில் அமர்ந்து உண்பதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியது. உறவினர்களுடன் உணவைப் பகிர்ந்து கொள்வது சமூக உறவுகளை வலுப்படுத்தியது. மேலும், பண்டிகை உணவுகள் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பரிமாறப்பட்டதால், உணவு தயாரிப்பு முறைகள், தானியங்களின் பயன்பாடு, பருவத்துக்கு ஏற்ற சமையல் ஆகியவை வாய்மொழியாகவும் நடைமுறையாகவும் அடுத்த தலைமுறைக்கு சென்றன.</p> <p style="text-align: justify;">அதனால் பொங்கல், கூழ், கொழுக்கட்டை, எள்ளுருண்டை போன்ற உணவுகளை வெறும் &ldquo;பாரம்பரிய உணவு&rdquo; என்று மட்டும் கூறிவிட்டு கடந்து செல்ல முடியாது. அவற்றின் பின்னால் வேளாண் அறிவு, பருவநிலை புரிதல், ஊட்டச்சத்து அறிவு, உணவு பாதுகாப்பு, உள்ளூர் பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக வாழ்வியல் ஆகியவை ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணைந்திருந்தன.</p> <p style="text-align: justify;">இன்றைய காலத்தில் உணவுப் பழக்கங்கள் வேகமாக மாறி வரும் நிலையில், முன்னோர் பயன்படுத்திய உணவுகளை அப்படியே பின்பற்ற வேண்டும் என்பதல்ல இதன் பொருள். ஒவ்வொரு உணவின் ஊட்டச்சத்து தன்மையையும், தனிநபரின் உடல்நிலையையும் கருத்தில் கொண்டு அளவோடு உட்கொள்வதே முக்கியம்.</p> <p style="text-align: justify;">மொத்தத்தில், &ldquo;பண்டிகை வந்தால் ஒரு குறிப்பிட்ட உணவு&rdquo; என்ற தமிழர்களின் பழக்கம் வெறும் சுவைக்காக உருவானது அல்ல. இயற்கை வழங்கிய பொருட்களை, அந்தந்த காலத்தின் வாழ்க்கை முறைக்கு ஏற்ற வகையில் உணவாக மாற்றிய முன்னோரின் அனுபவ அறிவின் வெளிப்பாடாக அது இருந்திருக்கலாம். பண்டிகை நாட்களில் பரிமாறப்பட்ட ஒரு சிறிய எள்ளுருண்டையில்கூட விவசாயத்தின் வரலாறும், ஒரு கொழுக்கட்டையில் உள்ளூர் உணவுப் பண்பாடும், ஒரு கிண்ணம் கூழில் உழைக்கும் மக்களின் வாழ்க்கை முறையும், ஒரு பொங்கல் பானையில் அறுவடையின் மகிழ்ச்சியும் அடங்கியிருக்கிறது என்பதே தமிழர் உணவு மரபின் தனிச்சிறப்பு.</p>